Eten zonder tekorten — een illusie

Twee jaar Cronometer en ik weet nu één ding zeker: gezond eten is een misleidend begrip zolang je niet meet wat er werkelijk binnenkomt. In die tijd heb ik met vallen en opstaan geleerd om gezonder te eten en beter te luisteren naar mijn lichaam. Wat ik daarin het meest waardevol vind, is controleren of ik alle vitamines en mineralen binnenkrijg. Dat lukte niet toen ik nog at waar ik trek in had, maar ook met mijn aanpak van zo puur mogelijk eten kom ik niet in de buurt.

Gemiddeld blijf ik steken tussen de vijftig en zeventig procent van de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid voor vitamine A, alle B-vitamines, vitamine D en E, folaat, calcium, ijzer, magnesium, kalium, zink en zelfs natrium. Ik eet voor mijn autistische doen vrij gevarieerd en zoveel mogelijk biologisch: veel verschillende verse groenten en kruiden verwerkt in salades met huisgemaakte dressings, drie tot vier porties fruit per dag, tot honderd gram geitenkaas, vis of garnalen, zelfgemaakte wondergurt, soms wat kwark of Griekse yoghurt, een theelepeltje rauwe honing van de imker, noten, zaden, pitten en cacaonibs.

Vlees is me dusdanig gaan tegenstaan dat ik het niet meer eet, en daarmee ben ik voorlopig ook gestopt met keto. Feitelijk heb ik vlees vervangen door meer fruit: naast de blauwe bessen en aardbeien die ik al dagelijks at, eet ik nu ook elke dag een banaan, soms aangevuld met mango, grapefruit, meloen of perziken. Dat levert naast voedingsstoffen en vezels ook wat meer suiker op, waardoor ketose niet meer haalbaar is.

Granen, brood, rijst en pasta laat ik staan. Zodra ik dat eet, word ik moe en chagrijnig, krijg ik eczeem en last van mijn darmen, en merk ik aan alles dat mijn lichaam moeite heeft het te verwerken. Het voelt zoals het voelde toen ik, maanden na het stoppen met roken, weer eens een trekje probeerde: alsof ik word vergiftigd. Ik ben ervan overtuigd dat granen, suiker en fabrieksvoer verantwoordelijk zijn voor laaggradige ontstekingen die een rol spelen bij mijn lipoedeem, wat ik altijd heb afgeschreven als genetisch lelijke benen maar een erkende chronische aandoening blijkt te zijn.

Dus zet ik nu in op ontstekingsremmende voeding, aangevuld met supplementen om de dagelijkse aanbevolen hoeveelheid wél te halen, en slik ik bovendien elke dag extra probiotica, een capsule met kurkuma, gember en zwarte peper en een natuurlijk vochtafdrijvend middel. Wat me daarbij keer op keer verbaast, is hoe categorisch instanties als het Voedingscentrum daartegen waarschuwen. Eet gevarieerd, dan krijg je alles binnen. Maar ik heb twee jaar lang zwart op wit aangetoond dat dit voor mij niet klopt. Het lichaam houdt zijn eigen boekhouding bij. Het is alleen jammer dat niemand je dat vertelt voordat de rekening binnenkomt.