Het boek is een van mijn lievelingen. Met de mini-serie kan ik minder goed uit de voeten. Het doet recht aan het verhaal in het boek maar niet aan de woorden. De taal is de grote kracht van Palmen, die ik mateloos bewonder, en het is een ontluisterend om haar vertolkt te zien als een personage met weinig woorden en heel veel toegeeflijke glimlachjes. Zoveel dat het me begon ergeren. Maar dat is natuurlijk precies de bedoeling. Want ook deze I.M. roept onbehagen en ongemak op tot het punt waarop het je bijna te ver gaat. Precies zoals het boek.
