Sinterklaas

DigiGigi

Het lijkt erop dat Diana blijft. We beginnen op elkaar gesteld te raken, en och, zo vaak komen de drie J-tjes ook weer niet op bezoek. Ik woon nu een stuk verder bij ze weg. Bovendien heb ik geen reactie gehad van de mogelijke opvangadressen waar Diana terecht zou kunnen. Gisteravond kwam ze bij me op de bank zitten, en eigenlijk is ze erg gezeggelijk en gezellig. Mijn grootste bezwaar, het verschonen van de kattebak, heb ik al ondervangen door er een vuilniszak in te doen, waardoor ik het hele zwikkie zo eruit til, dichtbind en het aan kan bieden aan de Gemeente Reiniging. Overdag is ze buiten, en dat lijkt ze prima te vinden. Na het avondeten spurt ze nog weer eens twee uurtjes naar de tuin, en daarna heeft ze haar vaste plek op de bank gevonden. Ze krabbelt niet meer aan mijn slaapkamerdeur, en in plaats daarvan schuift ze op mijn plek op de bank, als ik de lampen en kaarsen doof, en me klaar maak om me terug te trekken in de slaapkamer. Daar vind ik haar dan de volgende ochtend weer, en als ze haar brokjes op heeft, wacht ze bij de deur tot ze naar buiten mag. We beginnen alle twee een ritme en balans te vinden in het huis.

Gistermiddag is de vloerbedekking gelegd. Het resultaat is verbluffend, en ik ben er erg blij mee. Het is de rib uit mijn lijf zeker waard. Ik begin nu wel te aarzelen of ik het voorgenomen feest op 23 december aanstaande wel of niet zal organiseren. Enerzijds snak ik erna om weer eens een feest te geven, maar aan de andere kant zie ik in gedachten ook glazen rode wijn op de lichte vloerbedekking vallen en brandgaten ontstaan door onzorgvuldige rokers. Beetje kinderachtig en burgertruttelijk om me daar zorgen over te maken. Maar mijn ervaring leert dat mijn huis er nooit ongeschonden afkomt tijdens een feestje. Nu ja, ik houd het nog even in beraad, en misschien moet ik gewoon wel minder mensen uitnodigen dan de oorspronkelijke 40+ die op mijn gastenlijst staan.

 

Ik wist dat ik vlak bij de Ferdinand Bolstraat woonde, maar het was een prettige verrassing om gisteren tijdens een tochtje om wat boodschappen te ontdekken, hoeveel winkels ik nu onder hand bereik heb, waar ik anders voor naar de binnenstad ga. De Hema, de Blokker, de Tuinen, drie supermarkten, mijn bank om de hoek, schoenen- en kledingwinkels, restaurants. In de Jordaan was het leuk om al die alternatieve en bijzondere winkeltjes te ontdekken, maar deze lokatie wint het wel op punten qua praktisch gemak. Vrijdag ga ik lekker naar de Albert Cuyp, – ook al op loopafstand-, voor mijn groenten en vis. Ik weet dat een aantal mensen die ik graag zie in ‘De Klepel’ ook een aantal caf�’s in mijn nieuwe buurt bezoeken, en ik zal dit weekend eens een aantal vragen om me te introduceren. Met sneeuw en ijs in het verschiet heb ik niet zo veel trek in nachtelijke fietstochten, en telkens een taxi wordt een beetje gekheid.

 

Ik ben lid geworden van de bibliotheek. Die bevindt zich ook op loopafstand. Ik hoop dat ik daardoor mijn kooplust aangaande tweedehands boeken een beetje terug kan dringen, want ik heb kans gezien om het afgelopen half jaar 2 verhuisdozen extra te vullen met boeken. Als ik in dit tempo doorga met kopen, dan heb ik, te samen met alle boeken die ik al in de opslag heb, binnen mum van tijd een heuse, eigen bibliotheek. Ik houd erg van boeken, en ik kan me geen betere besteding van mijn geld voor stellen maar het is ook huisraad die je beter binnen de perken kunt houden als je zoveel verhuist als ik de laatste jaren. Ik heb nu in ieder geval vijf heerlijke pillen thuis op me wachten.

 

Ik vier geen Sinterklaas. Maar ik ben wel bezweken voor de lekkerste chocoladeletter van de wereld; die van Droste. Dus vanavond kruip ik na het eten op de bank met warme chocolademelk � uiteraard van echte cacao en verse melk-, die letter, een lekker boek en waarschijnlijk in het gezelschap van een tevreden, knorrende Diana.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*