Brief aan Mars – VI

Lieve Mars, Gisteravond lag er weer zo’n nare envelop met een zwarte rand op me te wachten. Het was de bedankbrief van je familie. Op de voorkant is een kleurenfoto van jou afgedrukt, en daardoor raakte ik weer helemaal uit het lood. Misschien is het logisch dat ik weer veel aan jou denk, nu de Manager in Brazilie is. Ik doe mijn best om mijn angsten te rationaliseren en overdag lukt me dat wel aardig. Zolang ik maar in beweging blijf, kan ik iedere gedachte aan jou en aan de Manager uit mijn geest bannen. Maar ‘s avonds en ‘s nachts is dat

Lees verder »

De Liefde

Je zult nooit de geschikte mensen vinden om mee samen te leven, nooit die ene uit miljoenen tegen wie je altijd alles kunt zeggen. Maar wat doet dat ertoe? De relatie kan evengoed heel plezierig zijn. En wat meestal wordt aangeduid met ‘begrepen worden’ maakt iets in ons tot slaaf. En wat doet het er eigenlijk toe of je wordt begrepen of niet? Waar het om gaat is dat je jezelf steeds meer verwerkelijkt. Kahlil Gibran Sinds de Manager naar Brazilie is vertrokken, droom ik iedere nacht over hem. Ik heb nog nooit eerder een terugkerende, lucide droom gehad. In de droom

Lees verder »

Zo lief

Ze vraagt me of ik hem mis. Om mijn volmondige ‘ja, ik mis hem’ moeten we beiden lachen. Het is zo gek, al die verschillende manieren van naar mensen verlangen en om mensen geven. En ook zo prachtig dat het allemaal door elkaar heenloopt en het niet aan grenzen of beperkingen is gebonden. Wanneer ik terugkijk op de afgelopen maanden, vanaf de dood van Mars en alles wat er daarna al weer is gebeurd en veranderd, dan geloof ik nauwelijks dat het echt nog maar krap aan twee maanden geleden is dat hij is begraven. Nu zingt er een andere

Lees verder »

Behoedzaam

Ik heb met hem gevree�n. Hij niet met mij. Dat bedacht ik me vannacht terwijl ik zijn puffende geluidjes langzaam in de regelmatige ademhaling van een diepe slaap over hoorde gaan en ik bij het licht van een kaars naar zijn slapende profiel keek. Ik heb een uur of langer naar hem gekeken over de rand van mijn Moleskine, nu en dan een paar regels opkrabbelend die vandaag nauwelijks meer terug te lezen zijn. Van achter de langzaam voorbijdrijvende wolken trippelde het mysterieuze licht van de afnemende maan de kamer binnen en af en toe vloog een bosuil kwekkend voorbij.

Lees verder »
1 2 3 8