Denkstaat

Voorzichtig vraag ik me af, of het mogelijk is mijn perspectief op de wereld en hoe ik me daartoe verhoud, domweg 180 graden te draaien. Welke reden heb ik eigenlijk me aan te passen aan de waarden en uitgangspunten van een maatschappij, die gedicteerd wordt door het grote leger van middelmatig tot normaal begaafde mensen? Los ik mijn problemen misschien in een keer op wanneer ik hen tot de uitzonderingen bestempel, en mezelf en mijn geestverwanten als de norm neem? Met een steek in mijn hart denk ik terug aan het plezier dat ik gisteravond had. Zo kan het dus

Lees verder »