Lovende kritieken, een Grand Prix, een Gouden Palm, een BAFTA en twee Golden Globes maar zelden heb ik een saaiere film aanschouwd. Wat vooral achterblijft, na blijft zeuren is de kleur blauw dat als quasi artistiek filter over de hele film is gelegd. Bovendien zwabbert en zwiert het beeld als een slecht opgenomen thuisvideo en roept bij mij reisziekte op. Van een echt verhaal, iets met een kop en een staart, of van personages die je kunt liefhebben of haten, is geen sprake. Je ziet drie timide vrouwen die in de zorg werken: ze overwinnen niets, ze bereiken niets en in feite doen ze bijna niets. Als je mijmeringen zonder substantie of consequenties in beeld gebracht wilt zien, dan is All We Imagine as Light je film.
