“Ik snapte niet hoe anderen het altijd aanwezige risico om niet goed te worden begrepen en als uitvloeisel daarvan te worden verlaten konden verdragen. Alleen al de gedachte daaraan verdroeg ik nauwelijks.” Deze zin op pagina 327 vat de essentie van Trio, de debuutroman van Johanna Hedman, perfect samen. Het verhaal wisselt tussen de perspectieven van Hugo, Thora en August – drie studerende vrienden die worstelen met intimiteit, kwetsbaarheid en volwassen worden.
Hedman heeft een bijzondere ontwikkelingsroman geschreven die zich volledig richt op de emotionele belevingswereld van haar personages. Qua taalgebruik en stijl is het geweldig maar ik bleef maar wachten op het moment waarop de langzame, introspectieve aanloop zou uitlopen op een verhaal dat zijn belofte zou inlossen. Nu ik het uit heb, blijf ik achter met een WTF heb ik nou eigenlijk gelezen-gevoel en een dringende behoefte aan een literaire palate cleanser.
