Afgelopen weekend had ik trek in bagels met gerookte zalm en roomkaas. Maar omdat ik gezonder wil eten, koos ik voor wraps van worteltortilla’s met gerookte zalm en cottage cheese. Een half uur na mijn lunch kreeg ik last van buikkrampen en van een opgeblazen gevoel.

Het kostte niet veel moeite om vast te stellen dat de cottage cheese de boosdoener moest zijn, het enige ingrediënt dat ik al tijden niet had gebruikt. Doordat ik zoveel mogelijk plantaardig eet, nuttig ik en passant ook geen koemelkproducten meer. En heb mezelf daarbij per ongeluk aan de eliminatie-provocatie-test onderworpen om een intolerantie of allergie vast te stellen.

Na ruim twee maanden geen melk, boter, kaas, eieren of andere dierlijke zuivelproducten viel de cottage cheese dus alles behalve goed en de conclusie dat ik vermoedelijk een lactose-intolerantie heb, was snel getrokken. De klachten nemen nu langzaam af, maar volgens de dokter kan het wel tot drie weken duren voor mijn darmen zich weer normaal gedragen.

Het gekke is natuurlijk dat ik mijn hele leven lang behoorlijk wat melk en melkproducten heb genuttigd zonder mijn buikklachten in verband te brengen met een lactose-intolerantie. Ik was gewend aan dat opgeblazen, wat oncomfortabele gevoel van de laatste jaren en zocht er niets achter. Toch is dat minder vreemd dan je zou denken, want na mate je ouder wordt, vermindert de productie van lactase, het enzym dat helpt de lactose af te breken. En dus kun je heel goed met de jaren ongemerkt een intolerantie ontwikkelen en de klachten aan andere dingen toeschrijven.

Vanaf nu ga ik bij de keuze van mijn voeding alles met lactose vermijden. Want het verschil tussen hoe ik me nu in mijn lijf voel (ziek en sloom) en hoe ik me de afgelopen periode voelde (energiek en fit), is veel en veel te groot.