Gigi schrijft over het leven, de liefde, de zin en de onzin van het bestaan.

Gigi eet

Wondergurt 2.0

16 april 2026

38 gelezen

Een kom wondergurt, een lepel chiazaad, hennepzaad, wat pompoenpitten, een handvol blauwe bessen of aardbeien — en de dag kan beginnen. Wat vorig jaar begon als een experiment dat ik nuttigde als een aanvullend supplement, is gepromoveerd tot de eerste maaltijd van mijn dag. Gewone yoghurt of plantgurt koop ik niet meer: ik eet alleen nog mijn super gefermenteerde blije

Grace

4 april 2026

100 gelezen

Een man verdwijnt tijdens zijn vrijgezellenavond. Niet naar een andere stad, niet naar een andere vrouw — hij wordt levend begraven. Dat openingsscenario van Grace, de Britse detectiveserie die in 2021 op ITV debuteerde en nu te zien is op NPO Plus, zet meteen de toon: dit is geen moord die zich netjes laat oplossen tussen het ontbijt en het avondeten. John Simm speelt Roy

The Weight of the Woods

3 april 2026

98 gelezen

Achter het huis van Dermot Kennedy, op de grens van Dublin en Kildare, ligt een bos dat hij dit voorjaar op muziek heeft gezet. Het derde studioalbum The Weight of the Woods van de Ierse singer-songwriter kwam vandaag uit en ontstond in samenwerking met producer Gabe Simon, die hij zes weken meenam door Ierland voordat ze samen naar Nashville vertrokken

Het Laatste Lied

5 februari 2026

156 gelezen

Ik was benieuwd naar Het Laatste Lied, maar helaas viel het tegen. Er zit weinig schwung in de vertelling en de personages blijven wat vlak. Je merkt dat dit een vroeg werk is, geschreven voor Lucinda Riley haar stijl echt ontwikkelde. Misschien zijn het de revisies van Harry Whittaker die het manuscript geen recht doen? Het luistert vlot genoeg, maar

Everwood

4 februari 2026

132 gelezen

In Everwood verhuist een weduwnaar met twee kinderen van New York naar een klein stadje in Colorado. De in 2023 overleden Treat Williams speelt de struikelende vader overtuigend. Dit familiedrama voldoet aan alle clichés van het genre en is dus

Down Cemetery Road

3 februari 2026

137 gelezen

Down Cemetery Road is een degelijke serie waarvan ik meer verwachtte omdat de hoofdrollen worden vertolkt door Ruth Wilson en Emma Thompson. De personages zijn goed neergezet en het verhaal trok me wel binnen maar wat me tegenhield om er

Lessons in Chemistry

2 februari 2026

156 gelezen

Lessons in Chemistry heb ik in één ruk en tot in de erg vroege uurtjes uitgekeken. De serie volgt een chemicus in de jaren zestig die via omwegen presentatrice wordt van een kookprogramma, waar ze wetenschap en feminisme door haar recepten weeft. Brie Larson draagt de serie overtuigend. Mooie mix van diepgang versus humor.

De Gemerkte Man

1 februari 2026

151 gelezen

Ik heb De Gemerkte Man van Robert Galbraith als Nederlands audioboek geluisterd tijdens het gamen en vond het over het algemeen vermakelijk. Het verhaal houdt je aandacht vast en de vertolking is prima gedaan. Wat me wel begon te storen

The Buccaneers

31 januari 2026

139 gelezen

The Buccaneers is een charmant kostuumdrama maar wel met een identiteitscrisis want de personages praten en gedragen zich alsof ze rechtstreeks uit 2024 komen, compleet met moderne denkbeelden over relaties en zelfontplooiing. Dat maakt het moeilijk om je onder te dompelen in het victoriaanse tijdperk. Het is alsof iemand vergeten is de acteurs te vertellen in welke eeuw ze spelen.

The Morning Show

30 januari 2026

165 gelezen

The Morning Show geeft een blik achter de schermen van een ochtendprogramma. De serie combineert persoonlijke drama’s met maatschappelijke thema’s, waarbij de machtsstructuren in de media-industrie worden blootgelegd. Jennifer Aniston en Reese Witherspoon spelen overtuigend, al wordt het me soms

Dear Edward

9 januari 2026

170 gelezen

De serie volgt de 12-jarige Edward als enige overlevende van een vliegtuigongeluk waarbij hij zijn hele familie verliest, en daarnaast een aantal nabestaanden van de slachtoffers. Het levert een kijkervaring op die doet denken aan de film My Girl uit 1991: eerlijk, emotioneel en diep menselijk. Dear Edward is aangenaam verpozen in de beste zin van het woord, met momenten

Gigi eet

Reuteri Plus & Bgurt

8 januari 2026

264 gelezen

De afgelopen weken was mijn zelfgemaakte yoghurt van wisselende kwaliteit. Soms was het heerlijk, soms te dun en te zuur. In bijna al mijn batches dreef de wrongel op een laag melkwei. Dat laatste is niet bezwaarlijk—even doorroeren en het probleem is verholpen—maar het was wel een teken dat er iets was veranderd. Mijn yoghurt met maar één stam was

Immortal Universe

7 januari 2026

179 gelezen

In de jaren tachtig, toen mijn wekelijkse bezoek aan de bibliotheek nog vaste prik was en e-boeken niet bestonden, las ik Anne Rice. De titels en verhalen zijn allang vervaagd, maar één indruk bleef me bij: ik vond het nogal langdradig. Nu ik twee seizoenen van Mayfair Witches en het eerste seizoen van Talamasca: The Secret Order heb gezien, vraag ik me af waaróm ik destijds zo matig enthousiast was. Anne Rice’s Immortal Universe is

De Rozentuin

10 december 2025

212 gelezen

Maeve Brennans De rozentuin bevestigt opnieuw dat verhalen die technisch meesterlijk zijn geschreven niet altijd aansluiten bij je persoonlijke leesvoorkeur. Brennan, die jarenlang voor The New Yorker schreef, toont in deze bundel scherpe observaties van het Ierse en New Yorkse leven, subtiele karaktertekeningen en het vermogen om in slechts enkele pagina’s een volledig universum te schetsen – onmiskenbaar van hoog

De onbetrouwbare verteller

10 december 2025

238 gelezen

Maxim Februari bevestigt met De Onbetrouwbare Verteller voor mij opnieuw zijn reputatie als een van de scherpzinnigste denkers in het Nederlandse literaire landschap. Dit boek, dat ik onlangs in de ramsj kocht, ontleedt met kenmerkende elegantie het fenomeen van de onbetrouwbare verteller – een techniek die de grenzen tussen waarheid en fictie voortdurend bevraagt. Een absolute aanrader – en wat

The Crown

10 december 2025

230 gelezen

Hoewel ik The Crown al kende van de jaarlijkse releases op Netflix, heeft het achter elkaar kijken van de serie mijn waardering voor het scenario en acteerwerk naar een nieuw niveau getild. De verhaallijnen lopen vloeiender in elkaar over en je ziet de personages organischer ontwikkelen door de decennia heen. De serie weet moeiteloos een balans te vinden tussen historische feiten en fictieve invulling, waardoor je tegelijkertijd wordt geïnformeerd én meegezogen in het koninklijke drama.

Logboek van een autist

Vier maanden later

26 november 2025

210 gelezen

Vier maanden later, 12 kilo lichter en een paar miskleunen rijker, weet ik dat ik een goede beslissing heb genomen om me minstens een jaar volledig op mijn nieuwe leefstijl te focussen. Dat ik zo’n ommezwaai kan maken, heb ik al bewezen toen ik stopte met roken. Maar het is niet eenvoudig en een terugval loert altijd om de hoek.

The Mothers of Penguins

26 november 2025

214 gelezen

Deze Poolse serie combineert uitstekend acteerwerk met een interessant onderwerp: het ouderschap van kinderen met een beperking. De cast weet de ouders neer te zetten met een oprechtheid die direct herkenbaar is: de onzekerheid, de onderlinge competitie, de schuldgevoelens. Maar ook de kinderen leveren verrassend genuanceerd spel, waardoor hun wereld net zo belangrijk voelt als die van hun ouders. De

Opry 100, WSM en Boot Liquor

8 november 2025

191 gelezen

De eerste zender die ik op mijn nieuwe internetradio als favoriet heb ingesteld, is WSM Radio van the Grand Ole Opry uit Nashville, Tennessee, USA. Ondanks mijn huidige anti-Amerika sentimenten ben ik nog steeds dol op country muziek. Ik heb Opry 100 Radio (ter ere van het honderdjarig bestaan van de Opry) op nummer 2 en SOMA FM Boot Liquor op 3 in mijn favorieten staan. De laatste is wat obscuurder en daardoor af en