Gigi schrijft over het leven, de liefde, de zin en de onzin van het bestaan.

The House of the Spirits

15 juni 2026

42 gelezen

Zelden raakte een serie me zo, en het begint al bij het beeld dat alles samenbindt: Clara die jaren achtereen zwijgt en ondertussen in groene inkt alles opschrijft wat haar overkomt, zodat later niets verloren gaat. Uit die schriften rijst de kroniek van de familie Trueba op: de helderziende Clara, haar dochter Blanca, haar kleindochter Alba, en de man die

Gigi eet

Eten zonder tekorten — een illusie

14 juni 2026

66 gelezen

Twee jaar Cronometer en ik weet nu één ding zeker: gezond eten is een misleidend begrip zolang je niet meet wat er werkelijk binnenkomt. In die tijd heb ik met vallen en opstaan geleerd om gezonder te eten en beter te luisteren naar mijn lichaam. Wat ik daarin het meest waardevol vind, is controleren of ik alle vitamines en mineralen binnenkrijg. Dat lukte niet toen

Grimm

12 juni 2026

65 gelezen

Een geheugen als een olifant, daar ging ik altijd prat op. Tot ik aan Grimm begon en er vanaf seizoen vijf, aflevering 12 een déjà vu opduikt dat niet meer weggaat. Vier seizoenen lang kijk ik alsof alles nieuw is, daarna ken ik plotseling de gebeurtenissen, de wendingen, zelfs de ontknopingen, terwijl de personages en de plekken me niets zeggen.

Blood of My Blood

11 juni 2026

70 gelezen

Twee verhalen die elkaar nooit raken en toch voortdurend in elkaar overlopen: dat bevalt me het meest aan Outlander: Blood of My Blood, sinds augustus 2025 te zien en nu ook op HBO Max. In de Eerste Wereldoorlog schrijven Henry Beauchamp en censuurmedewerkster Julia Moriston elkaar brieven zonder elkaar ooit te hebben gezien, terwijl twee eeuwen eerder Ellen MacKenzie en

Idiot Prayer

3 juni 2026

98 gelezen

Het is juni 2020, de wereld zit thuis in lockdown, en Nick Cave loopt een leeg Alexandra Palace in Londen binnen en neemt plaats achter een vleugel. Zonder band. Zonder publiek. Hij begeleidt zichzelf op de piano terwijl hij nummers

Dijkers & Strijkers

31 mei 2026

51 gelezen

Ik heb een platenspeler gekocht omdat ik mezelf wil dwingen weer stil te zitten en echt te luisteren. Het is een Audizio RP310 geworden, een instapmodel met autoreturn, dat vond ik belangrijk. De eerste lp die ik heb gekocht is

Gigi eet

Wondergurt 2.0

16 april 2026

155 gelezen

Een kom wondergurt, een lepel chiazaad, hennepzaad, wat pompoenpitten, een handvol blauwe bessen of aardbeien — en de dag kan beginnen. Wat vorig jaar begon als een experiment dat ik nuttigde als een aanvullend supplement, is gepromoveerd tot de eerste maaltijd van mijn dag. Gewone yoghurt of plantgurt koop ik niet meer: ik eet alleen nog mijn super gefermenteerde blije

Grace

4 april 2026

219 gelezen

Een man verdwijnt tijdens zijn vrijgezellenavond. Niet naar een andere stad, niet naar een andere vrouw — hij wordt levend begraven. Dat openingsscenario van Grace, de Britse detectiveserie die in 2021 op ITV debuteerde en nu te zien is op

Frans Super @apenkop on Eten zonder tekorten — een illusie: “Als ik dit lees denk ik: ‘dat heb ik ook’. Niet zoals bij kandidatenziektes, maar écht. Na vele jaren vechten…” jun 14, 09:35
Frans Super on De Salade Die (mij) Nooit Verveelt: “Een duidelijker goedkeuring van je lijf kun je bijna niet krijgen! Dat nu de gewichtsvermindering weer doorzet, geweldig!” okt 12, 19:59
Anna on Ayurveda: “@gigi.schrijft ik gun je zo enorm dat je lekker in je vel zit <3” okt 16, 11:21

The Weight of the Woods

3 april 2026

204 gelezen

Achter het huis van Dermot Kennedy, op de grens van Dublin en Kildare, ligt een bos dat hij dit voorjaar op muziek heeft gezet. Het derde studioalbum The Weight of the Woods van de Ierse singer-songwriter kwam vandaag uit en ontstond in samenwerking met producer Gabe Simon, die hij zes weken meenam door Ierland voordat ze samen naar Nashville vertrokken

Het Laatste Lied

5 februari 2026

264 gelezen

Ik was benieuwd naar Het Laatste Lied, maar helaas viel het tegen. Er zit weinig schwung in de vertelling en de personages blijven wat vlak. Je merkt dat dit een vroeg werk is, geschreven voor Lucinda Riley haar stijl echt

Everwood

4 februari 2026

232 gelezen

In Everwood verhuist een weduwnaar met twee kinderen van New York naar een klein stadje in Colorado. De in 2023 overleden Treat Williams speelt de struikelende vader overtuigend. Dit familiedrama voldoet aan alle clichés van het genre en is dus heerlijk om bij onderuit te gaan. De relatie tussen vader en zoon blijft interessant, ook als je precies weet waar

Down Cemetery Road

3 februari 2026

239 gelezen

Down Cemetery Road is een degelijke serie waarvan ik meer verwachtte omdat de hoofdrollen worden vertolkt door Ruth Wilson en Emma Thompson. De personages zijn goed neergezet en het verhaal trok me wel binnen maar wat me tegenhield om er echt enthousiast over te worden, is die absurdistische inslag die je tegenwoordig vaker ziet. Ik snap dat het een stijlkeuze

Lessons in Chemistry

2 februari 2026

255 gelezen

Lessons in Chemistry heb ik in één ruk en tot in de erg vroege uurtjes uitgekeken. De serie volgt een chemicus in de jaren zestig die via omwegen presentatrice wordt van een kookprogramma, waar ze wetenschap en feminisme door haar recepten weeft. Brie Larson draagt de serie overtuigend. Mooie mix van diepgang versus humor.

The Morning Show

30 januari 2026

272 gelezen

The Morning Show geeft een blik achter de schermen van een ochtendprogramma. De serie combineert persoonlijke drama’s met maatschappelijke thema’s, waarbij de machtsstructuren in de media-industrie worden blootgelegd. Jennifer Aniston en Reese Witherspoon spelen overtuigend, al wordt het me soms net iets te veel van het goede qua intriges. De dialogen zijn scherp en het tempo ligt lekker hoog. Fijn

Dear Edward

9 januari 2026

270 gelezen

De serie volgt de 12-jarige Edward als enige overlevende van een vliegtuigongeluk waarbij hij zijn hele familie verliest, en daarnaast een aantal nabestaanden van de slachtoffers. Het levert een kijkervaring op die doet denken aan de film My Girl uit 1991: eerlijk, emotioneel en diep menselijk. Dear Edward is aangenaam verpozen in de beste zin van het woord, met momenten

Immortal Universe

7 januari 2026

278 gelezen

In de jaren tachtig, toen mijn wekelijkse bezoek aan de bibliotheek nog vaste prik was en e-boeken niet bestonden, las ik Anne Rice. De titels en verhalen zijn allang vervaagd, maar één indruk bleef me bij: ik vond het nogal langdradig. Nu ik twee seizoenen van Mayfair Witches en het eerste seizoen van Talamasca: The Secret Order heb gezien, vraag ik me af waaróm ik destijds zo matig enthousiast was. Anne Rice’s Immortal Universe is

Mix Tape

5 januari 2026

253 gelezen

Oudejaarsavond bracht ik door met de miniserie Mix Tape, en dat voelde als een warme, weemoedige blast from the past. Hoewel ik eind jaren tachtig naar andere muziek luisterde dan de protagonisten – Fleetwood Mac, Level 42, Meatloaf, de Rolling Stones, Joe Cocker, Prince, Madonna – en minder op New Wave en Ska was georiënteerd, raakte de serie precies die

Super Body

21 december 2025

269 gelezen

Na Broodbuik (2011) en Super Gut (2022) komt de Amerikaanse cardioloog William Davis nu met Super Body, dat voortborduurt op zijn eerdere onderzoeken. De belangrijkste bevinding: specifieke bacteriën in onze darmflora activeren direct vetverlies en spiergroei via hormonen zoals oxytocine. Zijn boodschap in het kort: vergeet calorieën tellen, vetarme diëten en zogenaamde gezonde granen. In dit boek legt Davis uit

De Rozentuin

10 december 2025

299 gelezen

Maeve Brennans De rozentuin bevestigt opnieuw dat verhalen die technisch meesterlijk zijn geschreven niet altijd aansluiten bij je persoonlijke leesvoorkeur. Brennan, die jarenlang voor The New Yorker schreef, toont in deze bundel scherpe observaties van het Ierse en New Yorkse leven, subtiele karaktertekeningen en het vermogen om in slechts enkele pagina’s een volledig universum te schetsen – onmiskenbaar van hoog niveau. Toch pakt de bundel me niet, want ik kan nu eenmaal niet uit de